«با تماشای دوباره فیلم‌های سوپر ۸ خودمان که بین سال‌های ۱۹۷۲ تا ۱۹۸۱ فیلم‌برداری شده بودند، به ذهنم خطور کرد که این فیلم‌ها نه تنها یک آرشیو خانوادگی، بلکه گواهی بر سرگرمی‌ها، سبک زندگی و آرزوهای یک طبقه اجتماعی در دهه پس از ۱۹۶۸ هستند. می‌خواستم این تصاویر صامت را در داستانی بگنجانم که مسائل خصوصی را با مسائل اجتماعی و تاریخ پیوند می‌دهد تا طعم و رنگ آن سال‌ها را منتقل کند.» آنی ارنو